Category Archives: Uncategorized

Ο Πριγκηπας που εγινε Βατραχος

Τι καμεις αμαν ο Πριγκηπας γινετε βατραχος?

Ο Μανωλης (named changed to protect the innocent) εν κομμαθκια τζιαι καθετε παστον καναπε τζιαι κλαιει ουλλη μερα. Διωτου χαρτομαντηλα, σκουπιζει τη μυτη του τζιαι πτου π’αρκης. Ο Μιχαλης (named not changed, who cares about the poushtomalakas?) ηταν ο πριγκηπας του Μανωλη. In fact, o Μιχαλης ηταν ο πριγκηπας της καθε γκει Σταχτοπουτας.  Ομορφος, ευκαταστατος, με καλους τροπους, που καλην οικογενεια, μορφωμενος. Ο Μανωλης ηταν λλιον γεματουης, καλοκαρδος, πασιαμας, ανεξαρτητος οικονομικα, αλλα ισια-ισια που τα φκαλλεν περα. Ο Μιχαλης ηταν Λευκωσιατης, ο Μανωλης ειχε μετακομισει προσφατα που τη Λεμεσο. Εγνωριστηκαν πριν 4 χρονια, εσπουδαζεν ο Μιχαλης Λονδινο και ο Μανωλης στο Λεστερ. Ο ενας μπιζνες ο αλλος νομικη.  Εγνωριστηκαν που κοινους φιλους μια νυχτα που ειχαν παει ολοι για φαι σε εναν μετριο ιταλικο. Ο Μανωλης εθωρεν τον Μιχαλη ουλλη νυχτα τζιαι εκλαιεν που μεσα του που ποττε εν θα του κοντεφκεν ετσι αντρας – εχτος που οτι ενομιζε πως ο Μιχαλης ηταν στρειτ, ο Μιχαλης ηταν αλλη κατηγορια εντελως και εφενετουν λλιον ψωναρα.

Δυο βδομαδες μετα εβρεθηκαν για ποτο παλε με κοινη παρεα. Σε καποια φαση ο Μιχαλης εζητησεν αναπτυρα του Μανωλη τζιαι εγυρισεν ιδεν τον μεστα μαθκια τζιαι λαλει του «Θελεις να βρεθουμεν αυριο να μου δωκεις τον αναπτηρα σου παλε?». Ο Μανωλης μας ετιτζιριζε μεσα του που τη χαρα, επιαεν τον Αφηγητη τηλεφωνο τζιαι εφαμεν την επομενη μερα να κανονιζουμε τι θα φορησει, πως θα αντιδρασει, αν πρεπει να του κατσει.  Τουτα ουλλα ενω ο Αφηγητης ηταν Αγγλια και εζουσε το δικο του μινι-δραμα με εναν Εγγλεζο που εμοιαζε του Μπεκαμ. (ασχετο, αλλα εν αντεχα να μεν το πω).

Εφκηκαν ραντεβου, επιαν για ποτο…στη Λαρνακα για να μεν τους δει κανενας γνωστος. Επιναν Μοχιτο (ηταν Μαης)  τζιε επιεν τελια το ραντεβου. Επηρεν ο Μιχαλης τον Μανωλη γυρω με το αυτοκινητο τζιαι εκατεβηκαν ελαφρως μεθυσμενοι  στο Παχιτ Αις για παγωτουι τζιαι μεστα γελια εκαταληξαν να πιαν παγωτο τζιαι ο Μιχαλης επιαεν το χερι του Μανωλη σαν επιεναν περιπατο στη θαλασσα τζιαι εσφιξε τουτο τζιε εβαλεν το στην τζιεπη του. Εφυλισεν τον παστην θαλασσα, τζιαι το φιλι ηταν ωραιο, που τζινα που θυμασαι. ( α ρε Μανωλη που θυμασαι).

Αγκαλιασεν τον τζιαι εκατσαν τζιαι εξιμαρησαν που την αμμο, τζιαι ο Μιχαλης ειχεν αγκαλια το Μανωλη παστην αμμο λες τζιαι εξεραν ο ενασ τον αλλο χρονια. Εφυλισεν του τον λαιμο του. Τζιαι λαλει του «ρε Μανωλη, μια νυχτα σε ξερω αλλα αρεσκεις μου πολλα. Θελω να ειμαστε μαζι».  Ο Μανωλης εν επιστεφκεν τ’αφτια του. εφιλησεν τον απλα πισω τζιαι εφησαν του την αμμο που τα χειλη του τζιαι τη μυττη του.

Εβρεθηκαν την επομενη μερα τζιαι επην για φαι σε μια ταβερνουα προς Λεμεσο τζιαι παλε εκατσαν παστην παραλια, ελαφρως μεθυσμενοι τζιαι ο Μιχαλης ειπεν του Μανωλη οτι αγαπα τον. Τζιαι ο Μανωλης ειπεν του τζιαι γω αγαπω σε. Επιαν πισω Λευκωσια τζιαι ακουαν ροκκιες παλιες μεστο αυτοκινητο τζιαι τραγουδουσαν. Εφτασαν στο διαμερισματουι του Μανωλη τζιαι επιεν πανω ο Μιχαλης τζιαι εκαμαν απιστευτο ερωτα, τζιαι πριν ππεσουν ο Μιχαλης επιασεν τον Μανωλη αγκαλια τζιαι εφυλισε του το σιερι του τζιαι λαλει του «ιντα ωραια που τερκαζουν τα δαχτυλα μας μαζι, μονο το σιερι σου τερκαζει τοσο καλα με το δικο μου» τζιαι επεσαν μαζι αγκαλια. Το πρωι εξυπνησαν και εκαμεν του εναν πολλα αργο ερωτα τζιαι μετα ηπιαν το φραπε τους παστην βεραντα. Εν επιε κανενας που τους 2 δουλεια τζιαι επιαν Αγια Ναπα παραλια.

Ετσι εξεκινησε σιγα σιγα ενας πολλα μεγαλος ερωτας ζηλευτος.  Λιγοι εξεραν επισημα οτι εν μαζι τα παιθκια, αλλα αν εθορες καλα εμπορουσες να το δεις, στον τροπο που ακομπουσαν τυχαια διπλα, που εκοιταζουνταν. Ηταν ο ενας ο κοσμος του αλλου, εν υπηρχε τιποτε αλλο. Οι δουλιες του παπα του Μιχαλη επιεναν καλυτερα απο ποτε, τζιαι ο Μανωλης επεταν στο γραφειο. Εμετακομισαν μαζι σε καποιαν φαση. Ο Μανωλης μονιμα τζιαμε τζιαι ο Μιχαλης επερναν τισ παραπανω νυχτες τζιαμε αν τζιαι επισημα εμινισκεν ακομα στους γονεις του.

Μετα επιαν 3ημερο στη Μυκονο, 2ημερο στην Αθηνα, 4ημερο στην Παρο, επιαν Λονδινο, Παρισι, Ρωμη, Νεαν Υορκη, Βραζιλια τζιαι Κουβα μαζι. Ο Μανωλης ομορφησεν επαστυνεν τζιαι ο Μιχαλης εβαλεν 3-4 κιλουθκια τζιαι εμαλαθκιανεν η φατσα του. Εσασαν σπιτι μαζι. Οργανωναν νυχτες για την παρεα, τζιαι ηταν πολα αγαπημενοι.

Πριν 2 βδομαδες εμαθα μεν οτι ο Μιχαλης εκαμεν κερατα του Μανωλη με διαφορους τα 4 χρονια της σχεσης τους. Αφηκεν ο Μιχαλης ανοιχτο το ημειλ του τζιαι εμπικεν ο Μανωλης και ηβρε μηνυματα που το κρυφο γκεινταρ προφιλ του Μιχαλη. Τουλαχιστον 100 που τα τελευταια 4 χρονια. Επαραδεκτικεν τα ουλλα ο Μιχαλης. Εν εζητησε συγνωμη. Ο Μανωλης κλαιει σε εναν σπιτι που εννεν δικο του τζιαι εν εχει σελινι φυλαμενο να μετακομισει.  Εγω διω χαρτομαντηλα σε ενα ξενο διαμερισμα τζιαι προσπαθω να τον σταματησω να τρωει κιτ-κατ συνεχεια τζιαι να καπνισει ουλλην τη παραγωγη μαλπορο λαιτ.

Ωραια. Ο πριγκηπας μας εγινεν βατραχος τζιαι εμεις κλαιμεν. Σκατα.

Χιονιζει… να πετασει κ το αεροπλανακι μου ομως πλιιιις

Πλισσσ θεουλη μου καλε να πετασει το αεροπλανακι μου αυριο χωρις ιδιατερη καθυστερηση και να ειναι και ασφαλες το ταξιδι μου και να φτασω μια χαρα στη κυπρο. Ξερεις οτι φοουμε τα αερπλανα..

Σε λλιες ωρες ξεκινω για το χρυσοπρασινο φυλλοοο….εμεινε μας να βαλουμε πλυντηρια, να καθαρισουμε το διαμερισμα και να πακετταρουμε… ατε περκιμον πετασει το κωλοπλανο στην ωρα του και ερτουμε οπως πρεπει…

τουλαχιστον αφου αποφασισα να μεν καμω τιποτε αλλο εκτος που το να διαβαζω, ασ διαβαζω εσσω μου….

Επισης καμε να κατσει διπλα μου ενας διμετρος κουκλος γκει και σινγκλ που θα μυριζει αρωμα και εν θα πινει κατα τη διαρκεια της πτησης.. και θα γυριζει να με θωρει και θα με πιασει στην κουβεντα και θα ανταλλαξουμε τηλεφωνα. ατε θεουλη μου. πλιιιιις. αυτα τα λιγα σου ζητω.

η εστω αν δεν κατσει κουκλος διπλα μου πλσ καμε να πιασουν τα χαπια τζιε να τζιμηθω 5 ωρες… ελα σε παρακαλω….

καμε να περασω ωραια στη Κυπρο, να καμω οση δουλεια πρεπει και να ρτω χωρις αγχος πισω…

Γιατι εν μου απαντα ο Γκομενος?

εχω πολλα transcendental ερωτηματα. Τα παραπανω εν τα ιδια που το δημοτικο. Π.χ. Υπαρχει Θεος? Γιατι ειμαι στη Γη? Αν πεθανω που θα παω?

Στα 17 μου ομως εξεκινησα να γκομενιαζω και αυτο το ερωτημα με βασανιζει που τοτε.

«Γιατι εν μου απαντα ο Γκομενος?»  Σημερα, μετα απο 8 χρονια ερχομαι ξανα αντιμετωπος με το ιδιο ερωτημα. Ερωτησα τον γιογκα ινστρακτορ μου (να μου ζησεις μαναρι μου) τι να καμω αμμα με βασανιζουν τα ιδια ερωτηματα. και ειπεν μου να ανατρεξω στο παρελθον και να δω αν μπορει να μου δωσει απαντησεις.

Στο παρελθον ο γκομενος εν μου ειχε απαντησει γιατι:

στα 17 – εσπασεν η μοτορα του, η μανα του ηθελεν να πασιν να πιασουν νεα τσαντα μαζι

στα 18 – ειχεν τζιαι τζινοσ να καμει Α-λεβελ τζιαι ηταν αγχωμενος. ειχε μιιιτινγκ

στα 19¨- ηταν δουλεια, ηταν γυμναστηριο

στα 20 – ηθελεν να χωρισουμε και εν ηξερε πως να μου το πει, ειχεν εβρει αλλο

στα 21 – εμαστουρονε συνεχεια, ανακαλυψε οτι αρεσκουν του οι γυναικες

στα 22- ηβρεν αλλον

στα 23 – ηβρεν αλλον και ηταν διακοπες με τον αλλον

στα 24 – ηταν χανκοβερ, ηβρεν αλλον, εν τα εβρισκε μαζι του

στα 25 τι γινετε? εεεεεε?

Διακοπες? Γιατι?

Αμμαν θελεις να σπουδαζεις 7-8 χρονια ετσι ενι. 3 χρονια το ΒΑ, 1 χρονο το ΜΑ, 3-4 χρονια το διδακτορικο.  Με αντρες με τιποτε, εχει ενα μηνα και με εξω με τιποτε. Σπιτι, για κανεναν καφε, ντινερ αουτ μια φορα την βδομαδα και κανει. Το Μονστερ εσπασεν με τζιαι ακομα εν μακρια τα βασανα μου. Μαλλον εν καμμω για ακαδημαικη καριερα ειλικρινα.

Κυπρος μετα τα χριστουγεννα.  Εχω ενα γαμοπρογραμμα ως τα τελη του Μαρτη, αν θελω να μπω για διδακτορικο τζιαι να χω τζιε μιαν ελπιδα για υποτροφια. Ιδαλλιως χωρις υποτροφια θα αναγκαστω να καμω δανειο που την τραπεζα γιατι ειπα στους γονεις μου οτι θα μου ξαπολησουν τ’αρχιδια τον Σεπτεβρη (εντ βαις-βερσα).

Τωρα ειπα να καμω κανεναν διαλλειμα που το διαβασμα. εννα παρω βιβλια στο χρυσοπρασινο φυλλο γιατι αναγκαστικα θα πρεπει να κλειστω μεσ’το γραφειο να καμω δουλεια… Αγιε μου Βασιλη φερε μου επνευση τζιαι αυτοελεγχο.  Αν δεν μπω για διδακτορικο θα παω Βαρκελονη για δευτερο μεταπυχιακο η θα παω πισω Ιταλια για δουλεια [μετα το 3μηνο κλαματος απογοητευσης].

Για οπιον ενδιαφερετε για τα προσωπικα μου, εν παιζει τιποτε, εχτος που τον πενταδαχτυλο. Κανει.  Κλειστο λογο διαβασματος τζιε καθολου ορεξης. Τοον Απριλη ξεκινω τζιαι εναν κκορς για μπευσικ γιογκα ινστρακτορ και πρεπει να κοψω το καπνιμα.  Μεχρι τον Απριλη θα πελλανω στη γιογκα τζιαι στο διαβασμα. Αν θελει να ρτει ασ ερτει εγω εν προκειται να το γυρεψω. Θελω καμιαν ρατσα περιεργη. Κανεν θαυλανδο? επιαμεν σε εναν θαυλανδεζικο εχτεσ τζιαι ηταν τοσον ωραιος ο μπαρμαν.  εχο εναν θαυλανδεζο στο γιογκα γκρουπ μου που εν τζιαι τζινος πουρεκκος.

Ιντα καλα.

Και αλλα κλισε

Ουφφου. Εννα το πω το παραπονο μου. Τους τελευταιους 6 μηνες εγνωρισα παραπανο αντρες απο οτι ειχα γνωρισει 5 χρονια μαζι. ΕΝΑΝ ανθρωπο της προκοπης ομως?

(ακουλουθει μουρμουρημα).

Εβαρεθηκα να ειμαι μονος μου, εβαρεθηκα να ζω μονο για μενα, θελω καποιον να μοιραστω τη ζωη μου, να ειμαι χαρουμενος, να τον καμω χαρουμενο, θελω αγαπη, να μοιραζουμαι. Εν θα με πιασει το νταουν – εν ειμαι ο τυπος που βαζει καταθληπτικα τραγουδακια για να μιζεριασει (εχουμε και διαβασμα) – εξερεση ο θηβαιος. αχ.

 

αλλα ναι…. εδιαβασα τζιε ενα τελια καταθληπτικο βιβλιο, το story of the night: a novel, του colm toibin.

εγνωρισα ενα παιδι σημερα… στρειτ, φιλος φιλης. εκολλησαμεν απιστευτα, ηταν πολλα ευαισθητος, εξυπνος, χαρουμενος, με κατι πανεμορφα ματουθκια ουλλο γλυκα. εθελα να τον πιασω αγκαλια τζιαι να του χαηδεφκω τα μαλλια του – αλλα οκ – περιοριστηκα στο να του κερασω ποτα, χεχε. ειρωνια – ειμασταν για τσιαρο και καποιος μας ειπε οτι ειμαστεν πολλα ωραιο ζευγαρι.

 

Εφκηκα ραντεβου προχτες με εναν τυπακι… παστα 30, σκουρο ξανθουι με μπλε ματια. αρεσεν μου πολλα, εκαμεν με τζιε γελασα – το πιο σημντικο πραμα ισως, να με καμει να γελω- ελκυει με απιστευτα να με καμει καποιος να γελω, εν απιστευτο συναισθημα, ειδικα για πρωτο ραντεβου. εγελασαμεν καμποσο, ηπιαμεν καμποσο , εφιληθηκαμεν και επακκεταρα τον για το σπιτι… αυριο θα ξαναβρεθουμε…υαλι υαλι (σιγα σιγα )…. ας δοκιμασουμε και το αργα να δουμε ινταλως ειναι. εννα τον βασανισω λλιο, τζιαμε να περιμενει… οι πως τζινος εν θελει να περιμενει βασικα… εν για χαρτωμαν ο τυπος παντως.. ο,τι θελεις να παρεις της μαμας σου¨- καποιον εξυπνο, αρκετα ομορφο, ευκαταστατο, με δικο του σπιτι. εν ξερω αν θελει μωρα – αλλα νταξει εν βιαζουμε χεχε. Εχω μιαν υποψια οτι παλε μια τρυπαν στο νερο θα καμω, οπως τα τελευταια 3-4 χρονια.

Υπομονη.  εχω τοσο πολλη διαβασμα που τισ παραπανω φορες καμω οτι εν νιωθω ποσο μονος μου ειμαι. εν ηβρα και κανεναν ατομο της προκοπης για φιλιες – εν ειμαι ουτε γω το πιο ευκολο ατομο.

Ο γουελ. παω για ναννι. εν 6 δαμε. αυριο εχει καφε και ψωνια, να χουμε και τιποτα να βαλουμε με τον αρχιτεκτονα.

Για μια τελευταια μερα

Hμουν 3 μηνες εδω, και σε ειδα 30 δευτερολεπτα. Καπου τοσο μου φανηκε. Εκανες ο,τι  μπορουσες για να με φερεις πισω εδω. Για 2 μηνες, 2 δυσκολους μηνες , μου μιλαγες καθε βραδυ, ωρες στο msn, 3ωρα. στο τηλεωνο. Εγω εγραφα, διαβαζα και σου μιλαγα. Δε μιλαγα με κανεναν αλλον. Εβλεπα τη συγκατοικο μου, και τα βραδυα σε ενα μικρο δωματιο, σε μια εστια, περιμενα το βραδυ να μπεις να μιλησουμε. Ησουν η νυχτα μου, η ξεκουραση μου, μεσα απ’το καλωδια ησουν ο αντρας μου.  Καπνιζα ασταματητα αγχωμενος και σου ειπα  οτι ντρεπομαι να με δεις με τα γυλια μου και συ γελασες  και οταν με ειδες μου ειπες «εισαι τοσο ομορφος ετσι, σαν το ενα και μοναδικο πρωι που ξυπνησαμε μαζι».

Κι εγω ηθελα να μουν διπλα σου. Τελειωσα, ηρθα εδω, για να ειμαστε μαζι, αφου περσι δε προλαβαμε, αφου περσι γνωριστηκαμε αργα. Σου’πα οτι μπορωνα μεινω για ενα χρονο τουλαχιστο, να αναβαλλω τη ζωη μου για να ζησω μια αλλη δικη μου, μαζι σου. Εσυ μου πες οτι ηθελες, εσυ μου το προτεινες. Οταν εφτασα, βγηκαμε μαζι, μου πηρες το χερι, μου το φιλησες και μου ειπες «δεν πιστευω οτι κραταω ξανα το χερι σου ξανα, μετα απο 9 μηνες που εφυγες»,και με φιλησες και γω χαθηκα, εξαφανιστηκα στο φιλι σου, στην αγκαλια σου, στη μουσικη του δρομου ενω φιλιομασταν, στο παραμυθι μου που ηθελα απελπισμενα να ζησω. 

Ηρθα. Τα κανονισα, μαζεψα ενα μικρο διαλυμενο εαυτο και στον εδωσα, χιλιαδες μιλια μακρια απ’το σπιτι μου, σε εμπιστευτηκα. Και’συ τελικα δε με αφησες να σε πλησιασω, το λιγο που με αφησες να σε αγγιξω, το παρουσιασες σαν δωρο. Σταματησες να μου μιλας τωρα που ημουνα εδω. «Ερωτευτηκα, καποιον αλλον», ειπες και γω μεσα μου ραγισα, και ηθελα να φυγω. Αντεξα ομως, γνωρισα αλλους, εναν καλυτερο απο σενα, πιο ομορφο, πιο εξυπνο, πιο ενδιαφερον, και ομως… τιποτα δεν ενιωσα, ακομα εκει.

Φευγω τη Κυριακη. Ειπες πως αυριο θα παμε μαζι να μεινουμε το βραδυ, θα περασουμε τη μερα μας μαζι.  Τον αλλο, τον καλυτερο, δε θα τον αποχαιρετησω καν, αυτον που εδω και ενα μηνα σχεδον πλαγιαζει διπλα μου, κοιμαται, με αγκαλιαζει. Τον αλλο, τον καλυτερο, δεν το θελω, θελω εσενα, οσα και να γιναν. Θελω να σε φιλησω, να σε δαγκωσω…κι’αντι να παρω κατι μαζι μου, να αφησω κατι μικρο σε σενα.

Μη με γελασεις, μην μου το ακυρωσεις αυριο, μη με διαλυσεις πριν φυγω. Αυτο δε προκειται να στο συγχωρεσω, και δε θα ξαναγυρισω. Δε περιμενω ουτε μεγαλα λογια, ουτε υποσχεσεις. Θελω μια μερα μαζι σου, μια μερα να σε κοιτω, να σε φιλω, να χω διπλα μου το σωμα σου, σαν να μην εινα η τελευαια μας μερα.. να ξεχασω πως φευγω τη Κυριακη.

Ξεγραφω τα παντα, σε συγχωρω, για λιγες ωρες μαζι σου, τελευταιες. Να ναι γλυκες κι’ομορφες, να χω να θυμαμαι, εστω και μια μερα ολοκληρη με εναν ανθρωπο, που κατι λιγο προλαβα κι’αγαπησα, το λιγο που με αφησες, και κατι παραπανω.

«Διακοπες» στη Κυπρο ή Ποσο ξυσιμο ν’ αντεξει ενα ζευγος αρχιδι@@?

Ksise ta mazi mou

Ksise ta mazi mou

Ναι… ηρτεν σχεδον η ωρα (κατι μερες κουτσοφτερες εμειναν) για να επιστρεψω στο νησι [μας].

5 εβδομαδες στην νησο των αγγελων, τη μαρτυρικη μεγαλονησο (insert more clichés here).

Περσι ηρτα και εν εκαμα τιποτε για 3 μηνες τζιαι ημουν ετοιμος να πεχτω. Ειδα το μαχαραγιας τζιαι απλωννα συνεχεια την κορμαρα (μουχαχα) πανω στην παραλια τζιαι εδωκα του reading list μου πασ’τα αυτια. Εσταματησα οταν βρηκα τον περσινον καλοκαιρινο ερωτα (με εναν καλαμαρα) τζιαι εκοπηκεν μου η ορεξη για διαβασμα τζιαι ειπα να αφιερωθω στα μελια τα καλοτζαιρινα, γιατι εν εφκενα εξω που σπιτι εχτος τζιαι αν ηταν για να παω για φαι ή για ποτο.   Επιενα τζαι γυμναστηριο σαν καλος γκέι, εδρωσα, εξιδρωσα, ουτε γω εν εκαταλαβα το γιατι, εχασα 2 -3 κιλα, τιμης ενεκεν απο τη φοιτητικη ζωη στην Αγγλια. Αλλα γενικα.. εν εκαμα τιποτε. Τιποτε ομως. Ντροπη.

Φεεεετος ομως επειδη θα ρτω λλιο τζιαιρο (σχετικα) θα καμω ο,τι μπορω για να μεν παει ο χρονος μου χαμενος Κυπρο, Ποσο ξυσιμο ν’ αντεξει ενα ζευγος αρχιδι@@?

Αν εχετε ορεξη τζια αν διαβαζει κανενας τουντα ποστ pls feel free to suggest πραματα.

Προς το παρων εχω καποιες ιδεες, πολλα σοβαρες :

α) Να βρω καποιο πολλα πολλα χοντρο τζιαι να τον ξαπολυσω τζιαμε στο Αμμος να καθεται με ροζ φουστουα του μπαλετου, γεματος τριχα. Θα κατεβει με διπλοκαμπινο τζιαι  παγωνιερα της Ομονοιας, τζιαι θα τους πει να to mpiksoyun το 5ευρο νερο εκει οπου ο ηλιος δεν φωτιζει.  

β) Να βρω γκομενο (στα γρηγορα), πολλα τεκνο ομως (αμην και ποτε) και να παμε να κατσουμε στο Αμμος, να παμε Ζοο, να παμε Mo, Φοινικουδες και οπουδηποτε αλλου και να μην σταματησουμε να φιλιομαστε. Σαν εξτρα ιδεα, θα παμε και σε προπονηση της Ομονοιας. Ετσι για αντιδραση.

γ) Θα φορησω φουστανι και θα παω στο γραφειο του παπα μου. η ωρα 3 το μεσημερι. στο κεντρο της πολης. Απλα για να του την σπασω.

δ) Θα παω γυμναστηριο και θα την ππεσω σε ουλλα τα τεκνα στα αποδητηρια. Ψυχραιηρως. Θα ζητησω στο γυμναστηριο μου να μην σταματησει να παιζει Μαντονα και Κylie και θα απαγορευσω την εισοδο σε ατομα πανω που 90 κιλα εκτος και αν ειναι φεττες. Γυναικες απαγορευονται.  Εγω αν συνεχισω να τρωω ετσι παιζει να μην μπορω να μπω στο γυμναστηριο.

ε) Θα κρουσω ουλλα μου τα βιβλια του Zizek και θα βαλω το βιντεο στο yoυtube.

z) θα παω Οκτανα και θα κρουσω ουλλα τα βιβλια του Κουντερα και του Κοελιο.

η) Θα παω στο δημαρχειο με το τεκνο (λεμε τωρα) και θα καμω αιτηση γαμου, Ετσι για την πλακα.

θ) Θα πω μιας φιλης μου να μου δωκει το μωρο της για λλιες μερες. Θα το παρω σπιτι και θα πω στους γονεις μου οτι το μεγαλο μυστικο που τους εκρυβα εδω και χρονια ειναι τελικα η σεξουαλικη μου ταυτοτητα. Ειμαι στρειτ τελικα και εχω και ενα παιδι 2 χρονων.

ι) Θα γραψω γραμματα σε ολους μου τους αγαπημενους ελληνες διασημους, οπως Αννα Βισση, Γλαυκο Κληριδη, και Κυριακου Πελαγια.  Θα στειλω hate μειλ στον Coelho επιτελους.

κ) θα ζητησω  sto Τριτο να καμω εκπομπες αφιερωμα στις Spice Girls και στη Eurovision

λ) θα βαλω ψευτικη κοιλια και θα το παιζω εγκυος στην Στασικρατους. Με το γενι.

μ) θα καμω εικονοστασι στον Περδικη στο διαμερισμα μου, με βιντεο γουολ απο συνεντευξεις.

ν) θα μαθω Urdu/Hindi και θα μιλω στους Πακιστανους. Οταν με ρωτουν θα λεω οτι ειμαι γεννημα θρεμα του Ισλαμαμπαντ. «Mera τaaluq Pakistan se hai» eeeetsi. Και στους Κυπραιους θα λαλω οτι ειμαι Κυπραιος του Πακισταν. Τζιαι τζινοι θα με ρωτουν αν εκαμα τσουνεττι (περιτομη). στανταρ. Τζαι γω θα τους δειχνω φωτο της πουλλους μου που το μοπαιλ.

…..

μμμ αυτα μου ερκουνται. εν ξερω. Πραγματικα εν θελω να χασω το χρονο μου κυπρο.