Η νυχτα μου ως Σταχοπουτα(να) [σορρυ, κουντεντ ρεσιστ]

Eξερα το! Εξερα το! Επροσευχουμουν να μεν γινει… αλλα ημουν σιουρος, που θα παει, θα ερκετουν τουτη η σκοτεινη, μαυρη ωρα? Ο σουπερ-ντουπερ καυτος γκομενος, ο Μικρος Πριγκηπας,  ο οποιος εν μοντελο, τζιαι εχει τζιαι modeling agency με την αδερφη του, Μικρη Πριγκηπισσα… σαν εκαμμαμε το τελευταιο μας τσιαρο πριν ππεσουμε, γυριζει φιλαμε τζιαι λαλει μου (σε ελευθερη κυπριακη μεταφραση) – «ε μωρον, αυριο εχουμεν ενα fashion event της εταιριας τζιαι μετα θα φκουμε εξω.. εννα με συνοδευσεις φυσικα, εννε?». 

– Τζιαι ποτε τουτο μανα μου?

– Αυριο.

– Μα, ξερεις, εν εχω ξανακαπαει καπου ετσι, ξερεις οτι ειμαι αφηγητης εγω.

– Ατε να σε δω. Τελειωνε. Εννα σου γνωρισω την αδερφη μου, τους συνεργατες μου, ε τζιαι εννα εσιει τζιαι καμποσα μοντελλα, αλλα τιποτε φορμαλ, μεν φανταστεις. Ετω, σεμι-φορμαλ το ντυσιμο, στο σπιτι μου.

 

(Κιαολε, κιαολε, κιαολε!)  Τελειωνει η συζητηση, ο Μικρος Πριγκηπας πεφτει στον υπνο του δικαιου, τζιαι εμενα το μυαλο μου πεζει πουρουες, αναφκει φαναρκα, πεζει συρηνες, ο,τι να ναι. Καμω τσιαρο εξω στο μπαλκονι, αλλο τσιαρο εξω στο μπαλκονι, τριτο τσιαρο εξω στο μπαλκονι, λαλω, γαμωτο να ειχα λλιο χορτο αλλα αφου εν μου αρεσκει, τζιαι επηα τζιαι εππεσα.

 

Ε, το πρωιν που εξυπνησα, επαθα ενα μινι πανικ-αττακκ με την ιδεα τον οχτακοσιον μοντελλον τζιαι γω σαν την (παχια) μουγια μες το γαλα. «Προφτανω να καμω λιποαναρροφηση? Botox?  Χημικον εξφολιατιον?». Εν επροφτανα, αρα επρεπε να παω καταστηματα..Ας τον φκαλω ασπροπροσωπο τον ανθρωπο.Ελα που ομως ο αφηγητης εν φοιτητης, τζιαι εν δουλευκει…τζιαι τα ψωνια εν ηταν μεσ’τον προυπολογισμο? Τι καμεις σε τουντη φαση?

 

Πιανεις την χωσμενη την credit card (μες την τσαντα την καφε, στην δεξια τζιεπουα με το ζιπ, που εν μαζι με κατι κουμπια, πισσες που τα προπερσι, τζιαι μεσα σε ενα κουτι τσιαρα)  η ιδια καρτα που σου εχει εμπιστευτει η μανα σου για τα absolute emergencies, για εισητηρια αεροπλανου, αν αρρωστησεις…τζαι κοιταζεις το ταβανι και παρακαλεις τον Θεουλη να μεν νεβριασει πολλα…Φανταζεσαι την σκηνη που θα ρτει το statement, τζινη θα γυρισει να σε δει οπως τον Κκεμαλ Αττατουρκ, τζια εσυ μια τραγικη φιγουρα στο μπαλκονι να την κοιταζεις με τεραστια βουρκωμενα ματια και να της λαλεις ψυθυριστα, «It was for love mummy, I did it for love, forgive me.»

 

Παεις καταστηματα, χτυπας την καρτα οπως το χταποην παστην ροτσα, τζαι εχεις το ι-ποντ σου στο φουλ, για να μεν ακουεις την φωνη συνειδησης… το μονο που ακουετε εν τζινη η φωνουα να λαλει «for love mummy, I am doin’ it for love”.

 

Eεε, επιασα ρουχα, παπουτσια, επια να κουρευτω, εφα 97 ωρες μεσ’το μπανιο τζιαι 6 τονους νερο.. ε τζιαι μετα που 3 ωρες… ημουν ετοιμος. Κοιταζουμε στον καθρευτη. Μμμ… Μια Σταχτοπουτα! Με την διαφορα οτι εγω ειμα αρσενικο τζιαι οτι η νεραιδα εν η Alpha  Bank. Γυριζω θωρω την συγκατοικο, λαλω της, «κορη  Μουλα, πως σου φαινομαι?». Η απαντηση της Μουλας:  «Ξερω γω? Τα ιδια σκατα με καθε μερα» . Πολλα θετικος αθρωπος η Μουλα, καθολου πικραμμενη τζιαι αγαμητη.

 

Ε τζιαι μετα που τουτα τα ενθαρυντικα λογια της Μουλας (Μουλα θα πεθανεις!), εκατεβηκα κατω, που με εκαρτεραν ο Μικρος Πριγκηπας με το καρο του της δουλειας (Τζιπ διαλυμενο, που μονο η Κυριακου Πελαγια  λειπει που μεσα).

Λαλει μου – ΟΟΟ,  γιου λοοοκ βεεερυ ναααης!

Eγω:  Φεκκιου, γιου του

Tζινος: Μεημπι γιου γουορκ φορ μι ιν φιουτσιαρ νο? Χαχα. Ι αμ τζιοκιν, γιουρ μποντυ ιζ νοτ γκουντ ιναφ.

Shlaaang. Τhanks!

(Το μπι κοντινιουντ)

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s