Ο Μικρος Πριγκηπας (ο δικος μου, οxiι του Εxupery)

Ποθθεν να ξεκινησω? Που τα καλα ή που τα κακα? Ας ξεκινησω που τα κακα, που εν τζιαι πιο λλια.

1) Ο Μικρος Πριγκηπας, οπως εβαφτησα τον καινουριο, συμπεριφερθηκε περιεργα εχτες (στο τεταρτο (!)) μας ραντεβου. Ηταν ψυχρος και εστειλε μου μηνυμα να μου πει οτι μου υποσχεται να βρεθουμε καπια φαση τουντην βδομαδα. Εν εκαταβα!! Α διαφορα arguments ειναι οτι χρειαζεται το χρονο του, οτι επειδη εφκαλεν κατι σαν ερπη πανω στα χειλη εν μπορουμε να φιληθουμε, οτι εχει πολλη δουλεια. Αλλα εμενα το ενστικτο μου μυριζει κατι πεθανο (το brief affair μας). Τωρα να δουμε.

 

Τα θετικα… 1) Ο Αστροφυσικος φεφκει τζιαι θα εχω πολλυ χρονο να διαβασω.

2) Εβρεθηκα με τον Ψυχοπαθη… για δειπνο. Τιποτα. Εν μου καμει τιποτα. Που να συκριθει.. ουτε ως χαρακτηρας, ουτε ως χημεια, ουτε ως εμφανιση. Στο βιλλο μου.

Εφκηκαμεν με τον Μικρο Πριγκηπα την Δευτερα, την Τεταρτη, την Παρασκευη και την Κυριακη. Τις 3 πρωτες μερες εμεινει σπιτι μου, στο κρεββατι μου, διπλα μου, να μουσκομυριζει σεξ, παθος τζιε 1 Million paco rabanne. To να ξυπνας διπλα που καποιον που σου αρεσκει τοσον πολλα, εν κατι που ειχα ξιχασει. Το ινταλως ειναι να υπαρχει πραγματικη χημεια σε ουλλους τους τομεις εν κατι που εν εξαναζησα. Το να καθουμε μονος μου παστο κρεβατι τζιαι να θυμουμαι τη νυχτα μαζι του τζιαι να θυμαται το κορμι μου, να το πιανει ριγος… εν απιστευτο.

Ο Μικρος Πριγκηπας εν πανεμορφος (μακαρι να μπορουσα να καμω ποστ φωτογραφια του – θελω να τον μοιραστω με ουλλον τον κοσμο). Ο Μικρος Πριγκηπας εν εξυπνος, μορφωμενος, ετοιμολογος, ενα μιξ καλλιτεχνη με μπιζινεζ μαν. Ο Μικρος Πριγκηπας κομπλαρει με, περνει με στα συννεφα, διαλυει με, ανανεωνει με, καμει με τζιαι νιωθω απιστευτα.

Εκαμεν με να μου τρεξουν τα σαλια που τ’αληθκεια. Ετζιματουν διπλα μου την Παρασκευη (ραντεβου νουμερο 3) τζιαι εγω εμεινα τζιε θωρουντουν, ενιωθα τον που ειχε το χερι μου μες το δικο του σαν ετζιματουν, εμυριζου μουν την αναπνοη του, το αρωμα του, το σωμα του γυμνο μες τα σεντονια μαζι με το δικο μου, που για καμποσην ωρα επελλαναμεν ο ενας τον αλλον. Τζαι… οπως εξαπλωνα μες την αγκαλια του με το χερι του για μαξιλαρι και εγραφα του τζιαι ποιημα μες την κκελε μου, επηρα ειδηση οτι ειχαν τρεξει τα σαλια μου κυριολεκτικα πανω του. Χα. Επιαμε το γελιο τζιαι λαλι μου, μα τι εχεις, τζιαι λαλω του, γαμωτο τρεχουν τα σαλια μου τζιαι επιασεν με τζιαι εφιλησεν με οπως τον πελλο τζιαι εκαμεν μου ερωτα τελια αργα, μες τα σκοτεινα, χωρις να ξεκολλησει τα χειλη του που πανω μου. Ααααχ.

 

Αν δεν τον ξαναδω.. εννα με πειραξει. Αν εξενερωσεν, αν κατι εχει, αν εβαρεθηκεν… Αλλα τζιαι παλε… Δοξα τω Θεο… ενιωσα ζωντανος παλε, ως αντρας, ποθητος… εθυμηθην το κορμι μου ινταλως ειναι.. ΟΙ πως εν καμω σεξ.. αλλα αλλο τουτο. Ετσι.

 

Εννα φυω που δαμε σε 2μιση βδομαδες τζιαι εννα παω πισω Κυπρο (για διακοπες). Οποτε εν θα εχει ποστ για ερωτες, ιστοριες κ.τλ. Εν το νομιζω. Εν εχω καν ορεξη για να μπω στο Κυπριακο τριπακι του Κυπραιου γκει, του χωσμενου, το κομπλεξα, του περιεργου…

Εν πιο απλα τα πραματα δαμε.. πιο ομορφα… τζιαι πιππιλω τις λεξεις μιας ξενης γλωσσας (οι αγγλικα)…οπως την καραμελλα, ουλλα εχουν αλλη γευση. Που μου ειπε να του μιλησω Ελληνικα.. εν ηθελα, εθελα να του πω τα πραματα στη γλωσσα του.. ιντα ωραιον που ειναι το «σε θελω» σε μια γλωσσα που εν ξενη.. που την λαλεις για πρωτη φορα.. τζιαι εν λες τζιαι λαλεις τουντην κουβεντα για πρωτη φορα στη ζωη σου…

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s