Φραπε-σκεψεις Κυριακης

Αααχ!  Μολις ηπια μια γουλια που το φραπε μου. Φραπε τζιαι τσιαρο.  Η εβδομαδα μου ηταν καπως περιεργη. Η γριπη βασανιζει με ακομα – εν προσεχω καθολου τζιαι φκενω εξω αρκετα.  Πρωτο θεμα της ημερας… οι αντρες. Λοιπον…

Ας ξεκινησουμε που τα απλα. Με τον Αστροφυσικο ολα μια χαρα. Πολλα φιλικα τα πραματα, αν και ακομα αγκαλιαζω τον και νιωθω οτι ερεθιζεται («καβλωνει» does not sound pretty).  Εν ξερω γιατι εν θελει να καμει σεξ μαζι μου, αλλα whatever.  Περνω τοσο ωραια μαζι του. Γελουμε συνεχεια,  τον βλεπω καθε μερα και εχει παρα πολυ γελιο. Εν πολλα αυθεντικος, πολλα ο εαυτος του χωρις να τον ενδιαφερει που τον κριτικαρουν μερικες φορες… Κατι το οποιο εκαμα και εγω πιο παλια, αλλα οπως φαινεται εχω αρχισει να ειμαι πιο προσεχτικος τωρα τελευταια. Καμει κατι πραματα που θελω να φακκω χαμε που τα γελια, π.χ. στα γενεθλια του εβαλεν  το video της Monroe να τραγουδα το happy birthday to you τζιαι γυριζει θωρει το ταβανι τζιαι στελνει φιλακι τζιαι καμει «ενα φιλακι για σενα Μεριλυν που εισαι στο παραδεισο». Η στο τραμ γυριζει με πολλα απελπισμενο υφος τζαι λαλει μου «αχ Θεε του τραμ καμε να μπει κανενας ωραιος μες το τραμ», τζιαι διαφορα τετοια.  Μια περιεργη γνωριμια που ελπιζω να μεινει ως φιλος…επιστρεφει Ρωμη βεβαια σε ενα μηνα οποτε θα δουμε.

 

Οι αλλοι αντρες της βδομαδας:  Με τον Γυμναστη τιποτα…εν εκαμα ορεξη να βρεθω μαζι του. Εγνωρισα εναν πολλα ομορφο φοιτητη Ψυχολογιας την Παρασκευη στο αγαπημενο μου μπαρακι που εξανανοιξε επιτελους . Ο τυπας ομως ηταν ελαφρως disturbed (and disturbing). Σε καποια φαση νομισε πως τον ειρωνευτηκα τζιαι αρκεψε να γινεται παρα πολλα αμυντικος τζιαι στο τελος εφυγε χωρις καν να μου πει γεια.  Τζιαι τουτα ουλλα επειδη ειπεν μου οτι το ονειρο του ειναι να εχει δικη του γη και να καλλιεργει τα δικα του πραματα σαν τους παππουδες του… τζιαι γω ειπα του οτι εαν τουτη εν η ζωη που του αρεσκει… γιατι οχι? Απλα δεν ειναι η ζωη που θελω εγω για μενα. Τζιαι επιασεν το αμανε τζιαι πηενε τζιε ρωτα με τζιαι προσπαθουσε να εβρει εναν τροπο να με πεισει οτι πρεπει να ζουμε «αγκαλια με το χωμα» κτλ.  Πολλα ωραια ιδεα, αλλα not for me.  Εν θελω να γινω γεωργος. Αλλα ατε.

 

Επισης.. εφκηκα ραντεβου με εναν καθηγητη τεχνης που ηταν μεγαλη απογοητευση τελικα. Ειχε ωραιο σωμα (κατι που εν με απασχολει ιδιαιτερα αλλα αρεκσει μου), φατσα πολλα πολλα μετριος αλλα κυριος η συμπεριφορα ηταν απιστευτα ξενερωτικη.  Ψιλο-μιζερος του στυλ οι φιλες που επαντρευτηκαν, οι φιλοι μου που εν σχεδον ολοι στρειτ επαντρευτηκαν τζιαι γω εμεινα μονος μου… Ανιγουει… Επιαμε σε ενα πολλα χαριτωμενο μπαρακι στη διπλανη πολη αλλα νομιζω εκαταλαβε πως εν μου αρεσεν. Παντα φαινεται…Εγνωρισα και δυο φιλους του αστροφυσικου που με τον οποιο ειχαμε αρκετη χημεια αλλα εν μου εφκαλε κατι σεξουλικο.  Η μαμα του μολις εχωρισε με τον παπα του,, του αποκαλυψε πως ειναι λεσβια, τζιαι ο αλλος φιλος του Αστροφυσικου, ο παπας του εν γκει. Χεχε. Το τραγικο ειναι πως και των δυο οι γονεις εμιλησαν τους για την σεξουαλικοτητα τους («Γιε μου, πρεπει να σου πω κατι…ειμαι γκει»), αλλα τα δυο παιδια ακομα να πουν τιποτε στους γονεις τους για την σεξουαλικοτητα τους. Περιεργα πραματα.  («Ξερεις παπα/μαμα και γω ειμαι γκει», would have been a very appropriate reaction).

Κατα τα αλλα… περασα μια βδομαδα σκεφτομενος οτι εν πρεπει να ξαναβρεθω με τον Ψυχοπαθη γιατι ειμαι φατζιμενος… αλλα εν αντεξα. Ειδα τον εχτες  τζιαι εμιλησαμε τζιαι ειπα του ο,τι, μα ο,τι νιωθω τζιαι η αντιδραση του, ως συνηθως, ηταν πολλα σωστη αλλα ταυτοχρονα ελαφρως απομακρη. Ειπα του οτι οταν ανακαλυψα πως ηταν με καποιον αλλο εθελα να καμω εμετο τζαι να του συρω τα οργανικα μακαρονια στα μουτρα τζια ταυτοχρονα εθελα να βαλω την κκελε μου μεστα γονατα μου τζια να φυρτω. Οχι με τοσην λεπτομερεια. Αλλα εδωκα του να καταλαβει ποσο πολλα μου αρεσκει τζιαι τζινος ειπεν μου οτι εν ειχε ιδεα αλλα αρεσκω του. Εν ο αντρας που θα μπορουσα να μεινω μαζι του για ενα μεγαααλο χρονικο διαστημα. Αλλα ταυτοχρονια ξερω οτι εν ερωτευμενος με καποιον αλλο, οτι εγω θα φυγω τον Αυγουστο και εν θα επιστρεψω., εκτος και αν ειναι για καποιες μερες.Εν τοσον ηλιθιο. Θα επρεπε να ξεκοψω, να προσπαθισω να τον ξεπερασω. Οπιον γνωρισω δαμε συγκρινω τον μαζι του ( ειπα του το τζιε τουτο), τζιαι δυστυχως εν πολλα λιγοι κοντα του. Αλλα που την αλλη εμειναν μου 5 βδομαδες δαμε τζιαι θελω να τον δω οσο παραπανω γινεται. Εννα στραφω Κυπρο ενιγουει τζιε μετα  θα παω Αγγλια, οποτε εννα τελιωσει  ειτε το θελω ειτε οχι. Εν ξερω, εν καλυτερα να προσπαθισω να το ζησω λιγο τωρα που ειμαι δαμε. Οι μερες κοντα του εν τοσο ομορφες. Ειπε μου οτι θα «κλεψει» μια μερα τουντην βδομαδα για να παμε εκδρομη. Τωρα να δουμε. Εν του πολλο πιστεφκω.  Μακαρι ομως. Και μακαρι να γινει και κατι πιο ερωτικο, ποθω τον απιστευτα τζιαι εν ξερω κατα ποσο με βλεπει σεξουαλικα πλεον.  Εν ο πρωτος που νιωθω κατι ετσι, απιστευτα δυνατο, μετα που 3 χρονια που εχωρισα.

 

Κατα τα αλλα προσπαθω να οργανωσω λιγο τη ζωη μου, τις σκεψεις μου. Εχω πραματα να καμω στο σπτι (το οποιο μισω απιστευτα, πλυντηρια κτλ), εχω να παω γυμναστηριο, να διαβασω  τζιαι να προσπαθησω να βρω τι θελω να καμω για διδακτορικο. Σκεφτουμε για Αμερικη… αλλα εν ξερω αν θελω να μπω στην διαδικασια να κατσω εξετασεις και γενικα την τεραστια διαδικασια. Εν ξερω αν θελω να φυω που την Ευρωπη. Η Αμερικη εν μια ιδεα που παει τζιε ρκετε συνεχεια μες το μυαλο μου.  Ειπα οτι αν δεν πιασω υποτροφια για διδακτορικο στην Αγγλια… θα καμω gap year και θα καμω αιτησεις για Αμερικη.   In any case σκεφτουμε να πιασω εναν χρονο για να ταξιδεψω/δουλεψω, μακρια που την academia. Το διδακτορικο εν 4 χρονια και εν θελω να χασω την ευκαιρια να ζησω ενα χρονο ποτζι ποδα.  Ισως να ειναι η μοναδικη ευκαιρια που εχω για να το καμω. Εσυμφωνισα να καμω το Μαστερ  κατευθειαν μετα το πτυχιο, τζιαι εν ξερω. Θελω ενα χρονο για μενα. Να ζησω λιγο καποιες κατασταεις. Φυσικα το προβλημα ειναι πως θα το καμω γιατι ΟΚ, εννα πρεπει να το πληρωσω εγω.  Θελω να καμω διαφορετικα πραματα. Να ταρακουνησω την ψυχη μου (εν φραση του Διασπορου τουτη). Θελω να παιξω πιανο, να μαθω φωτογραφικη, να καμω τζιαι αλλο θεατρο, να μαθω γλωσσες.. αν ξερετε για υποτροφιες για Βραζιλια/Κουβα/Ιαπωνια/Μεση Ανατολη… λετ μι νοου.

Εμαθα οτι επιασα το πτυχιο μου με Αριστα την Παρασκευη. Εχαρηκα καπως. Εν ξερω. Εθυσιασα πολλα πραματα για το γαμημενο το Αριστα. Εν ξερω αν αξιζε το κοπο. Εν ξερω καν αν οντως εθυσιασα πολλα πραματα. Γενικα ειμαι πολλα τεμπελης. Πρειπει να δουλεψω αρκετα πανω στα αρνητικα του χαρακτηρα μου. Το απιστευτο ινερτια που με κρατα σε καποιες φασεις και χανω πολλα πραματα. Αλλα αυτο εν αλλο ποστ. Τουτον εινα ηδη τεραστιο! Ετελιωσε τζια το φραπε. ….

2 responses to “Φραπε-σκεψεις Κυριακης

  1. Geia sou afigiti. Eipa na perasw na pw ena geia. Sygxarhthria gia to arista.

  2. gia soy kyproleon, eshi polli kairo pou diavazw to blog sou!! pou ton tziero pou emashesoun na ta xalasis me ton spaniolo hehe.
    eyxaristw gia to arista. en itan k polla xrisimo.🙂

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s