Φραπε-σκεψεις Κυριακης

Αααχ!  Μολις ηπια μια γουλια που το φραπε μου. Φραπε τζιαι τσιαρο.  Η εβδομαδα μου ηταν καπως περιεργη. Η γριπη βασανιζει με ακομα – εν προσεχω καθολου τζιαι φκενω εξω αρκετα.  Πρωτο θεμα της ημερας… οι αντρες. Λοιπον…

Ας ξεκινησουμε που τα απλα. Με τον Αστροφυσικο ολα μια χαρα. Πολλα φιλικα τα πραματα, αν και ακομα αγκαλιαζω τον και νιωθω οτι ερεθιζεται («καβλωνει» does not sound pretty).  Εν ξερω γιατι εν θελει να καμει σεξ μαζι μου, αλλα whatever.  Περνω τοσο ωραια μαζι του. Γελουμε συνεχεια,  τον βλεπω καθε μερα και εχει παρα πολυ γελιο. Εν πολλα αυθεντικος, πολλα ο εαυτος του χωρις να τον ενδιαφερει που τον κριτικαρουν μερικες φορες… Κατι το οποιο εκαμα και εγω πιο παλια, αλλα οπως φαινεται εχω αρχισει να ειμαι πιο προσεχτικος τωρα τελευταια. Καμει κατι πραματα που θελω να φακκω χαμε που τα γελια, π.χ. στα γενεθλια του εβαλεν  το video της Monroe να τραγουδα το happy birthday to you τζιαι γυριζει θωρει το ταβανι τζιαι στελνει φιλακι τζιαι καμει «ενα φιλακι για σενα Μεριλυν που εισαι στο παραδεισο». Η στο τραμ γυριζει με πολλα απελπισμενο υφος τζαι λαλει μου «αχ Θεε του τραμ καμε να μπει κανενας ωραιος μες το τραμ», τζιαι διαφορα τετοια.  Μια περιεργη γνωριμια που ελπιζω να μεινει ως φιλος…επιστρεφει Ρωμη βεβαια σε ενα μηνα οποτε θα δουμε.

 

Οι αλλοι αντρες της βδομαδας:  Με τον Γυμναστη τιποτα…εν εκαμα ορεξη να βρεθω μαζι του. Εγνωρισα εναν πολλα ομορφο φοιτητη Ψυχολογιας την Παρασκευη στο αγαπημενο μου μπαρακι που εξανανοιξε επιτελους . Ο τυπας ομως ηταν ελαφρως disturbed (and disturbing). Σε καποια φαση νομισε πως τον ειρωνευτηκα τζιαι αρκεψε να γινεται παρα πολλα αμυντικος τζιαι στο τελος εφυγε χωρις καν να μου πει γεια.  Τζιαι τουτα ουλλα επειδη ειπεν μου οτι το ονειρο του ειναι να εχει δικη του γη και να καλλιεργει τα δικα του πραματα σαν τους παππουδες του… τζιαι γω ειπα του οτι εαν τουτη εν η ζωη που του αρεσκει… γιατι οχι? Απλα δεν ειναι η ζωη που θελω εγω για μενα. Τζιαι επιασεν το αμανε τζιαι πηενε τζιε ρωτα με τζιαι προσπαθουσε να εβρει εναν τροπο να με πεισει οτι πρεπει να ζουμε «αγκαλια με το χωμα» κτλ.  Πολλα ωραια ιδεα, αλλα not for me.  Εν θελω να γινω γεωργος. Αλλα ατε.

 

Επισης.. εφκηκα ραντεβου με εναν καθηγητη τεχνης που ηταν μεγαλη απογοητευση τελικα. Ειχε ωραιο σωμα (κατι που εν με απασχολει ιδιαιτερα αλλα αρεκσει μου), φατσα πολλα πολλα μετριος αλλα κυριος η συμπεριφορα ηταν απιστευτα ξενερωτικη.  Ψιλο-μιζερος του στυλ οι φιλες που επαντρευτηκαν, οι φιλοι μου που εν σχεδον ολοι στρειτ επαντρευτηκαν τζιαι γω εμεινα μονος μου… Ανιγουει… Επιαμε σε ενα πολλα χαριτωμενο μπαρακι στη διπλανη πολη αλλα νομιζω εκαταλαβε πως εν μου αρεσεν. Παντα φαινεται…Εγνωρισα και δυο φιλους του αστροφυσικου που με τον οποιο ειχαμε αρκετη χημεια αλλα εν μου εφκαλε κατι σεξουλικο.  Η μαμα του μολις εχωρισε με τον παπα του,, του αποκαλυψε πως ειναι λεσβια, τζιαι ο αλλος φιλος του Αστροφυσικου, ο παπας του εν γκει. Χεχε. Το τραγικο ειναι πως και των δυο οι γονεις εμιλησαν τους για την σεξουαλικοτητα τους («Γιε μου, πρεπει να σου πω κατι…ειμαι γκει»), αλλα τα δυο παιδια ακομα να πουν τιποτε στους γονεις τους για την σεξουαλικοτητα τους. Περιεργα πραματα.  («Ξερεις παπα/μαμα και γω ειμαι γκει», would have been a very appropriate reaction).

Κατα τα αλλα… περασα μια βδομαδα σκεφτομενος οτι εν πρεπει να ξαναβρεθω με τον Ψυχοπαθη γιατι ειμαι φατζιμενος… αλλα εν αντεξα. Ειδα τον εχτες  τζιαι εμιλησαμε τζιαι ειπα του ο,τι, μα ο,τι νιωθω τζιαι η αντιδραση του, ως συνηθως, ηταν πολλα σωστη αλλα ταυτοχρονα ελαφρως απομακρη. Ειπα του οτι οταν ανακαλυψα πως ηταν με καποιον αλλο εθελα να καμω εμετο τζαι να του συρω τα οργανικα μακαρονια στα μουτρα τζια ταυτοχρονα εθελα να βαλω την κκελε μου μεστα γονατα μου τζια να φυρτω. Οχι με τοσην λεπτομερεια. Αλλα εδωκα του να καταλαβει ποσο πολλα μου αρεσκει τζιαι τζινος ειπεν μου οτι εν ειχε ιδεα αλλα αρεσκω του. Εν ο αντρας που θα μπορουσα να μεινω μαζι του για ενα μεγαααλο χρονικο διαστημα. Αλλα ταυτοχρονια ξερω οτι εν ερωτευμενος με καποιον αλλο, οτι εγω θα φυγω τον Αυγουστο και εν θα επιστρεψω., εκτος και αν ειναι για καποιες μερες.Εν τοσον ηλιθιο. Θα επρεπε να ξεκοψω, να προσπαθισω να τον ξεπερασω. Οπιον γνωρισω δαμε συγκρινω τον μαζι του ( ειπα του το τζιε τουτο), τζιαι δυστυχως εν πολλα λιγοι κοντα του. Αλλα που την αλλη εμειναν μου 5 βδομαδες δαμε τζιαι θελω να τον δω οσο παραπανω γινεται. Εννα στραφω Κυπρο ενιγουει τζιε μετα  θα παω Αγγλια, οποτε εννα τελιωσει  ειτε το θελω ειτε οχι. Εν ξερω, εν καλυτερα να προσπαθισω να το ζησω λιγο τωρα που ειμαι δαμε. Οι μερες κοντα του εν τοσο ομορφες. Ειπε μου οτι θα «κλεψει» μια μερα τουντην βδομαδα για να παμε εκδρομη. Τωρα να δουμε. Εν του πολλο πιστεφκω.  Μακαρι ομως. Και μακαρι να γινει και κατι πιο ερωτικο, ποθω τον απιστευτα τζιαι εν ξερω κατα ποσο με βλεπει σεξουαλικα πλεον.  Εν ο πρωτος που νιωθω κατι ετσι, απιστευτα δυνατο, μετα που 3 χρονια που εχωρισα.

 

Κατα τα αλλα προσπαθω να οργανωσω λιγο τη ζωη μου, τις σκεψεις μου. Εχω πραματα να καμω στο σπτι (το οποιο μισω απιστευτα, πλυντηρια κτλ), εχω να παω γυμναστηριο, να διαβασω  τζιαι να προσπαθησω να βρω τι θελω να καμω για διδακτορικο. Σκεφτουμε για Αμερικη… αλλα εν ξερω αν θελω να μπω στην διαδικασια να κατσω εξετασεις και γενικα την τεραστια διαδικασια. Εν ξερω αν θελω να φυω που την Ευρωπη. Η Αμερικη εν μια ιδεα που παει τζιε ρκετε συνεχεια μες το μυαλο μου.  Ειπα οτι αν δεν πιασω υποτροφια για διδακτορικο στην Αγγλια… θα καμω gap year και θα καμω αιτησεις για Αμερικη.   In any case σκεφτουμε να πιασω εναν χρονο για να ταξιδεψω/δουλεψω, μακρια που την academia. Το διδακτορικο εν 4 χρονια και εν θελω να χασω την ευκαιρια να ζησω ενα χρονο ποτζι ποδα.  Ισως να ειναι η μοναδικη ευκαιρια που εχω για να το καμω. Εσυμφωνισα να καμω το Μαστερ  κατευθειαν μετα το πτυχιο, τζιαι εν ξερω. Θελω ενα χρονο για μενα. Να ζησω λιγο καποιες κατασταεις. Φυσικα το προβλημα ειναι πως θα το καμω γιατι ΟΚ, εννα πρεπει να το πληρωσω εγω.  Θελω να καμω διαφορετικα πραματα. Να ταρακουνησω την ψυχη μου (εν φραση του Διασπορου τουτη). Θελω να παιξω πιανο, να μαθω φωτογραφικη, να καμω τζιαι αλλο θεατρο, να μαθω γλωσσες.. αν ξερετε για υποτροφιες για Βραζιλια/Κουβα/Ιαπωνια/Μεση Ανατολη… λετ μι νοου.

Εμαθα οτι επιασα το πτυχιο μου με Αριστα την Παρασκευη. Εχαρηκα καπως. Εν ξερω. Εθυσιασα πολλα πραματα για το γαμημενο το Αριστα. Εν ξερω αν αξιζε το κοπο. Εν ξερω καν αν οντως εθυσιασα πολλα πραματα. Γενικα ειμαι πολλα τεμπελης. Πρειπει να δουλεψω αρκετα πανω στα αρνητικα του χαρακτηρα μου. Το απιστευτο ινερτια που με κρατα σε καποιες φασεις και χανω πολλα πραματα. Αλλα αυτο εν αλλο ποστ. Τουτον εινα ηδη τεραστιο! Ετελιωσε τζια το φραπε. ….

Μια μερα με μυδια

Eχω προβλημα τελικα. Κατι παει λαθος.  Φταει και  το γεγονος οι εχω πολυ χρονο ελευθερο φυσικα.  Ειδα ονειρο τον Ψυχοπαθη εχτες. Οτι εκαμαμε σεξ. Απιστευτο σεξ.  Μολις εξυνπησα ενομισα οτι εμπορουσα να τον μυρισω πανω μου.  Ηπια καφε τζιαι εφερα καπως τα μιλια μου, αλλα σημερα εν ειχα τιποτε σχεδιασμενο εχτος που το να φκω με τον Αστροφυσικο για φαι. Τελικα ο Αστροφυσικος ακυρωσεν μου το με κατι ψεματακια… σημερα θα εφκενε με τον Τζιοναταν. Η μερα μου εξεκινησε αρκετα ασχημα. Ενιωθα παλε τζιντο πραμα μεστο στομαχι μου για τον Ψυχοπαθη που εν ξερω αν ειναι ταση για εμετο ή κατι χειροτερο.  Εμφανιστηκεν ο Ψυχοπαθης στο msn τζιαι για μια φορα εμιλησεν μου. Λαλω του «καλημερα ηλιε μου» τζιε οταν με ρωτισε γιατι τον λαλω ετσι ειπα του οτι εν επειδη εν οπως τον ηλιο της πολης που ειμαστε τωρα…βλεπω τον σπανια αλλα εν παντα υπεροχος… τζιε γελασε τζιε μετα εγραψε με φυσικα. Τα κλασσικα.

 

Ε εκατσα τζιε γω μπροστα που την πουτανα την τηλεοραση τζιαι εβλεπα μαλακιες με την συγκατοικο… τζιαι εβαλα της Κοτσιρα, Τσαλιγοπουλου, Πλιατσικα και Μαρινελλα τζιαι ενθουσιαστηκε. Εσιει πλακα να θωρεις μια ξενη να ενθουσιαζετε με την Μαρινελλα.

Ετσι επερασε το απογευμα μου. Ηρεμα.

Μετα εμφανιστηκε ο Ραμανι. Επιαν’τον η ορεξεις παλε τζιε ελαλεν μου τις κλασσικες μαλακιες οτι ειμαι παραξενος αλλα πολλα ενδιαφερον τζιαι εκαμεν μου ψυχαναλυση. Τελοσπαντων.. καμω υπομονη γιατι θα παει πισω Φλωρεντια το Σαββατο τζιε εν θα τον ξαναδω για εναν μηνα.  Και παθαινει μαζι μου.  Τζιαι περσι το ιδιο. Οι ρε κουμπαρε, θελω να ειμαστε φιλοι, εν θελω να καμουμε  τιποτε παραπανω. Ατου ο Γαβρηλης παλε φετος. Να οι σποντουες, να τα γλυκολογα, ελα η αγκαλιτσες. Τζιαι γω να καμω υπομονη τζιε να σκεφτουμε οτι εν ωρα να πιασω τα μπογαλακια μου τζαι να παω στο Μαροκκο να δουλεψω λεωφοριατζης.  Να με ρωτα για τον Ψυχοπαθη εν το μεταξυ, τζιε για τον Αστροφυσικο, τζιε για τον Γυμναστη… αλλα ατου. Εν ξερω, πολλα παραξενο πλασμα. «Θελει το μελι μου» που λαλει τζιε ο Κολλητος μου.

 

Ηρτα σπιτι. Ο Αστροφυσικος χασιμιος, εστειλε μου μηνυμα καμιαν ωρα μετα τζιε εκλωσεν. Οι πως με κοφτει τζιε πολλα αλλα ειχα ορεξη για φαι. Ο γουελ. Σπιτι, τηλεοραση, μακαρονια με μυδια … παρα πολλα μυδια και μακαρονια ομως τζιε μετα χαγκεν ντατς, τζιε να θυμουμαι το Γυμναστη να μου λαλει «το παγωτο εν θανατος» χεχε. Ο Γυμναστης εθελε να βρεθουμε… εγραψα τον βασικα γιατι εφκηκα τζιε με εναν αλλον την προηγουμενη βδομαδα… εναν αλλο, λιοτερον ωραιο αλλα πολλα πιο βλακα που καμει τα πραματα πιο απλα γιατι εν προκεται να τον ξαναδω. Πρεπει να κανονισω να φκω κανεναν ραντεβου τουντην βδομαδα… Αυριον εν η μερα του Γυμναστη… εν εχω ορεξη ιδαιτερη να τον δω, εν ξερω καν τι θελει που μενα. Εν καταλαβω πως ενας αντρας αρκετα ωραιος ς με κορμαρα εφατζιθηκε πανω μου.  Αλλα η κκελουα μας δυστυχως εν πολλα στερεοτυπικη. Πολλα οφκερη. Ειμαι γυμναστης τζιαι εν εχω ιδεα ιντα μπου μου γινεται.  Ταυτοχρονα ομως προκαλει μου κομπλεξ ο τυπας. Ανιγουει..

Ο Ψυχοπαθης, ο Αστροφυσικος, η Παραλια τζιε το Τσαι Τιραμισου.

Ηντα ωραια. Καθουμαι στο μπαλκονι μου τζιε φυσα ενα τελειο καλοκαιρινο αερουι.  Επερασα εναν πολλα πολλα ομορφο σαββατοκυριακο. Εχτες επηαμε με τον Ψυχοπαθη * θαλασσα σε ενα μικρο λιμανι (οχι, εν ειμαι Κυπρο) που εν ειχα κσαναπαει, αν και μια φιλη μου μινισκει σε τζιντο χωρκο.  Ο ψυχοπαθης εν ερωτευμενος αγρια…με καποιον αλλο αλλα εν πολλα περιπλοκη κατασταση  τζιε η αδελφη του εσιει καρκινο. Plus,  δουλευκει που τις 9 το πρωι ως τις δεκα την νυχτα.  Τις τελευταιες 2 βδομαδες ηταν πολλα απομακρος και χαλια αλλα το σαββατο επιασεν με τηλεφωνο ν αμε παρει θαλασσα που μου ειχε υποσχεθει. Ηρτεν τζιε εμπορουσα να δω στα μαθκια του οτι εν ηταν καλα, οτι ο λεβεντης ο χαμογελαστος που εγνωρισα ελειπεν τζιε στην θεση του ηρτεν ενας αλλος νακκον μιζερος, γελαστος μεν αλλα χωρις τζιν την χαρα που κολλας στα 3 λεπτα. So yes.  Νομιζω επιτελους αρκεψα να οριμαζω. Εβαλα τον εγωισμο μου κατω, τα νευρα που ειχα μαζι του τζιαι ειδα τα πραματα πως τα θωρει τζινος τζιε πραγματικα ελυπηθηκα. Εκαμα οτι εμπορουσα για να ειμαι ευχαριστος. Εν εκαμα μουτρα, εν εκαμα παραξενιες (ως τζιε παγωτον εφα για χαττιρι του χεχε), τζιε εκαμα οτι εμπορουσα για να περασει καλα.

Τζιε οντως, μετα που καμιαν-αναμιση ωρα αρκεψεν να γελα, ελαλουν του πελλαρες.. εν εσκασα βασικα οσπου τζιε αρκεψεν  να φυρνεται που το γελιο, ανεβασε τη μουσικη στο ραδιο τζιε  εκσικινησαμε να καμουμε γυρους στο νησι. Σε καποιαν φαση εφτασαμε στη παραλια τζιε εγυρισεν τζιε ειδεν με τζιε εκαταλαβα οτι ηταν να προτιμουσε να εμοιραζετουν τουτην την στιγμη με τον ερωτα του… τζιε επονισα λλιο. Αλλα ακκασα τα χειλη μου τζιε επιατον τζιε βουτισαμε στο νερο τζιε εβαλατον τζιε κολυμπησαμε καμποσο.  Αφηκατον να με πιασει αγκαλια μεστην θαλασσα τζιε ακκασα τον παστον ωμο τζιε αρκεψε να γελα τζιε να μου πετασσει νερα τζιε που τζιντην ωρα ως την ωρα που καπου 6 ωρες μετα εφερε με σπιτι εν εσταματισε να γελα τζιε να παιζει. Επιαμε σε ενα μικρο χωριο μετα την παραλια τζιαμε κοντα τζιε ειδαμε κατι αγαλματα τζιε εναν απαισιο ποστερ του Ιησου που ανιγοκλεινει τα μαθκια του τζιε εφιρτηκαμεν που το γελιο. Ειπεν μου πως το εισιεν καμει δωρο σε μια φιλη του που βαλουν διαγωνισμο ποιος θα καμει το πιο απαισιο δωρο τζιε γω επεθανα του γελιου.

Επιαμε για παγωτο που ηθελεν τζιε εφαεν τζιε που το παγωτο μου τζιε ενιωθα πολλα κοντα του.  Εφιλησεν με αφου φυσικα εγινα shiros που το παγωτο – τζιε τωρα σκεφτουμαι εγω – what comes first? The movie or the feeling? Επερπατησαμεν αγκαλια στο λιμανι τζιε σε καπια φαση εφιλησεν με τζιε πανω στον ωμο (που τα πιο ωραια φιλια εβερ νομιζω – εν τοσον intimate). Επηαμε για ψαριν σε μια ταβερνουα τζιε σε καπια φαση ειδα τον να αλλασει , εμεινεν εθωρεν με τζιε ειπεν μου ποσο γλυκος τζιε καλος ανθρωπος ειμαι τζιε οτι φκαλω του κατι απιστευτα ευγενικο τζιε ομορφο τζιε οτι νιωθει ποσο πολλα θελει να με αγγαλιαζει τζιε να με προστατευει…. τζιε ειπεν μου την κλασσικη του ατακα (παντρεψου με, μετακομισε δαμε, καμε οικογενεια μαζι μου). Τουντην φορα ομως εν τον εκοιταξα με το βλεμμα της ερωτευμενης αγελαδας τζιε ειπα του οτι αν θελει θα τον περιμενω την δευτερα στο δημαρχειο. Τζιε φυσικα εκομπλαρε αλλα ταυτοχρονα εκαταλαβα οτι επονισε. Εν αλλοκοτο να εισαι ερωτευμενος με καποιον (οπως τζινος με τον Αντιζηλον) αλλα να ξερεις οτι καποιος αλλος εν το ιδανικο σου ταιρι (εγω – ή κατι σαν εγω τελοσπαντων).  Τζιε βεβαια εγω εν μπορω να με δω μαζι του για μια ζωη, τουλαχιστον οχι δαμε.

Τεσπα.. μετα αλλος περιπατος, γελιο, αγγαλιες, τα φιλια του ηταν απλα, ουλλον αναγκη εντελως εγωιστικη – εχριαζετουν να νιωσει ποθητος  τζιε σιγουρος για καποιον. Εδωκα του το. Ειπα του για αλλη μια φορα ποσο πολλα τον συμπαθω ως ανθρωπο, πως παρολο που τον ξερω λλιον τζιερω νιωθω μιαν αναγκη για τζινον που εν ειναι ερωτικη γιατι τζινος εν μπορει τζιε γω εν θελω. Οταν επαρκαρε σπιτι μου λαλει μου «εν ακομα σπασμενη η καρδια μου». Θωρω τον εγω τζιε λαλω του «καπως πιο λλιο που πριν?» τζιε αγκαλιαζε με τζιε λαλει μου «οχι, αλλα τουλαχιστον τωρα ειμαι σιουρος οτι σιγα σιγα εννα περασει». Τζιε εχαμογελασεν μου. Ηταν αρκετο νομιζω. Τζιε βοηθα με να ξεπερασω το γεγονος οτι δεν μπορο να ειμαι μαζι του γιατι φευφκω που δαμε σε 2 μηνες. Τουλαχιστον τουντην φορα που ακουσα το Chan Chan που Compay Segundo εν εφανταστηκα να το χορευκω μαζι του τζιε εν εγεμωσαν τα μαθκια μου οπως το βλημμα. Εχαρηκα που ημουν μαζι του. Εκλεισα το κινητο, εγραψα τους ουλλους τζιε απαγορεψα τον να μου μιλησει για δουλειες ή για καποιον αλλον εχτος που τον Αντιζηλον. Ειπα του στην παραλια οτι παντα αμαν ειμαι με καποιον καπου αρεσκει μου να φανταζομαι οτι εν υπαρχει ο υπολοιπος κοσμος, οτι που πανω μου τζιε που πανω του εσιει εναν θολο τζιε για οσες ωρες ειμαστε μαζι ειμαστε immune που τους υπολοιπους.  Τζιε αρεσεν του, τζιε γελαν τζιε σε καπια φαση επεταχτηκαν οι μυξουες του ποξω τζιε γω εσκουπησα του τες τζιε χασκογελουν. Τζιε ενιωσα τζιε καλα που εκαμα εναν πολλα καλο ανθρωπο να γελασει τζιε να ξηασει λλιο τον καμο της αρφης του τζιε μιας ζωης που εν εθκιαλεξε αλλα βασανιζει τον . Εκαμα υπνον γλυκο τζιε βαθυν.

Σημερα (Κυριακη) ηταν τα γενεθλια του Αστροφυσικου ** τζιε παρολο που την Παρασκευη την νυχταν αποφασισεν να μου πει οτι θελει να ημαστεν απλα φιλοι τζιε εγυρισεν τζιε ειπε μου «θελω να ειμαστε απλα φιλοι γιατι αρεσκουν μου αλλοι παραπανω», ειπα να  τον δω. Εστειλε μου μηνυμα στα γενεθλια του τζιε ελυπηθηκα να τον αφηκω μονον του στα γενεθλια του.  Τελικα ειχε παρεα απλα εθελε να περασει τη μερα μαζι μου. Ενιγουεις, ακκασα τζιε τζιαμε τα χειλη μου τζιε λαλω ατε ας παει στο καλο, εν τα γενεθλια του, κρυψε. Επιασα τον τηλεφωνο να του πω τα χρονια πολλα τζιε ειπεν μου να βρεθουμεν για καφε κατω που το σπιτι μου. Εσαστικα εγω χαλαρα-χαλαρα, ηρτεν τζιε ειπαμεν να παμεν για καφε.  Στην πολη εισιεν κατι ωραιο σημερα αλλα εν ειχα τη καμερα μου γαμωτο. Ειχαν καμει σχεδια που λουλουδια με χρωματιστη αμμο σε ολη την κυρια λεωφορο τζιε επιαμεν τζιε ειδαμεν τα. Εθκιανεφτηκαμε στη παλια την πολη. Στην πλατεια της εκλησιας ειχε τζιε εκθεση βιβλιου.

Ηρτεν μου τζιε τουτος λιον down τζιε επηρα τον για καφε στην αγαπημενη μου καφετερια τζιε ελαλουσα του μαλακιες με τα ομολογουμενως πτωχα ιταλικα μου για να γελασει. Ηβραμε τζιε κατι αλλες Ιταλιδες τζιε επιαμε τη παρλα (εγω κυριως εγελουσα στα σωστα σημεια χεχε).  Η καφετερια καμει εναν απιστευτο τσαι τιραμισου – ασχετο.  Τεσπα, εχαλαρωσεν τζιε τζινος, τζιε επηρατον στο φουρνο τζιε επιασαμεν birthday paraphernalia για φοιτητες (βλ. Ταρτουες ατομικες τζιε τζιερουθκια). Εσβησαμεντα μαζι τζιε εγελασαμεν καμποσο. Μετα… εκατσαμε λλιο στη τηλεοραση τζιε ηρτεν ο Τζιαπα ο συνκατοικος να δη τζιε τζινος τζιε επιαν τον οι δαιμονες που μας εβλεπε αγκαλιασμενους πας τον καναπε.  Μετα επηρα τον να φαει μεξανικα που εν ειχε ξαναφαει (???) τζιε εμαθα του το αρτ οφ τυλιγειν φαχιτας. Τζιε επηεν η μερα μας. Ακυρωσεν κατι γνωστους που θα θωρε τζιε ηρτεν σπιτι μου.. απλωσε πανω μου τζιε  εκαμαμεν αγκαλιες για κανεναν 3ωρο. Σε καποιοα φαση.. φιλαμε τζιε τζινος, αλλα παλε χωρις τιποτε ερωτικο τζιε λαλει μου «εσενα πρεπει αν σε παντρευτω τελικα». Χαχα.  Τζιοιν δε λιστ. Eν καμποσο παραξενος…. εν θελει λει να καμει σεξ μαζι μου αλλα οτι περνουμε τελεια μαζι τζιε οτι θελει πολλα τουντες γλυκιες στιγμες μαζι μου. Εεε επηρα τον τζιε τζινον σπιτι μετα που ετζιμιθυκε πανω μου τζιε εβασταν μου το σιεροθι σαν τον 3χρονο.

Τζιε εκαταληξα σε συμπερασμα. Οτι μεταξυ του Ψυχοπαθη που με περνει τοπους τζιε μαθενει μου νεα πραματα, του Αστροφυσικου που μου δινει πολλην στοργην τζιε φκενουμε συνεχεια τζιε περνουμε πολλα ωραια, τζιε του μιντ-μπλουιν  occasional sex που καμω καθε βδομαδα με εναν γυμναστη…. ε οσον τζιε να πεις… αμαν τους βαλεις μαζι εν ο τελειος γκομενος!!!!

Ηδωμεν…

Mar Azul – Cesaria Evora

Chan Chan – Compay Segundo.

Υ.Γ. χρειαζομαι καποιον να μου πει α) πως να βαλω φωτογραφιες παστο μπλογκ β) να καμω λινκς αλλα να εμφανιζεται μονο μια λεξη. Τζιε γενικα. εν εχω ιδεα που κομπιουτερς ορ HTTP.

* ψυχοπαθης και ο Αντιζηλος = βλεπε upcoming posts

** Αστροφυσικος = βλεπε short upcoming posts.